sıkkınlık...

neden mutsuzum bu kadar?
neden sürekli huzursuzum?
neden sürekli insanları eleştiriyorum? ve neden en çok da sana karşı bu tavırlar içindeyim?!
.
.
.

kendimi beğenmediğim günler geri geliyor sanırım yeniden! ne kadar da çabalamıştım oysa mutlu olmak adına!dibine dek mutlu olmak adına içimde oluşan o umuda ne oldu yine, ne ara kaybettim onu yine? içimde hiç bir şey için heves kalmadı...
her yerde seni beklerken, neden bu kadar uzaksın benden? hani hep yan yana olacaktık? inanmamalımıydım acaba tüm bunlara? ya da ikimizin algı farklılığından mı kaynaklanıyor tüm bunlar?

offf, çözemiyorum işte yine... birilerinin beni beğenmesine o kadar ihtiyacım var ki aslında! ama senden bile bunu göremezken nasıl daha fazlası olabilir ki! olmuyor da zaten, hatta tam aksi...

tamam, yeter düşünmeyeceğim daha fazla,en azından bu gece!!! içim sıkılıyor, boğuluyorum tüm bunların arasında...

hadi eyvallah sana gizem...bu gece seni bu satırlara hapsediyorum, hiç uğraşamayacağım seninle, sen boğulmaya devam et düşüncelerinde!