28 Nisan 2009 Salı
vapurda sessiz sessiz ağlayan kız
31 Mart 2009 Salı
Kasabanın En Güzel Kızı
Cass, beş kızkardeşinin en küçüğü ve en güzeliydi.Kasabanın en güzel kızıydı Cass. Yarı Kızılderili. Esnek ve tuhaf bir vücudu vardı, yılanvari ve şehvetli; gözleri ise vücudu ile son derece uyumlu. Sıvı halinde akan bir ateşti. Girdiği şekle sığmayan bir ruh.Uzun, parlak, ipek gibi saçları her hareket ettiğinde sağa sola dalgalanıyordu. Ya çok neşeliydi ya da hüzünlü. Arası yoktu Cass'ta. Onun için deli diyenler vardı. İçi ölmüş olanlar. Onlar anlayamazlardı. Erkeklerin umurunda değildi deli olup olmadığı. Bir seks makinesiydi Cass onların gözünde. Cass onlarla dans eder, flört eder, ama bir iki istisna dışında iş yatmaya gelince bir yolunu bulup başından savardı.
Kızkardeşleri onu güzelliğinden yararlanmamakla, aklını yeterince kullanmamakla suçlarlardı. Oysa hem akıl vardı Cass'ta hem de ruh. Resim yapar, dans eder, şarkı söyler, alçıdan heykelcikler yapar, birileri ruhen ya da bedenen incindiğinde içinde duyardı acılarını. Pratik bir zekası yoktu işte, farklı çalışırdı beyni. Kızkardeşleri önce onu kendi sevgililerini cezbettiği için kıskanırlar, sonra da sevgililerinden yararlanmadığı için kızarlardı. Çirkin erkeklere müşfik davranır, yakışıklı erkeklerden iğrenirdi. "Hayat yok onlarda." derdi."Mükemmel kulaklarından ve burunlarından başka bir bok düşünmezler. Yüzeyseldirler. İçleri yoktur..."
Deliliğe yakın bir mizacı vardı, mizacına delilik diyenler de.
Babası alkolden ölmüş, annesi başkası ile kaçıp kızları kaderlerine terketmişti. Kızlar önce bir akrabalarının yanına sığınmış, akraba da onları bir manastıra yerleştirmişti. Manastır berbat bir yerdi. Özellikle Cass için. Diğer kızlar onu kıskanmış, kızların hemen hepsi ile dövüşmüştü. Sol kolu baştan aşağı jilet izleri ile kaplıydı. Sol yanağında da bir iz vardı, ama bu onu daha da güzelleştiriyordu.
Manastırdan ayrıldığının ertesi günü Batı Yakası Barı'nda tanıdım onu. En küçükleri olduğu için kızkardeşlerinden sonra ayrılmıştı manastırdan. Tek kelime etmeden gelip yanıma oturdu. Kasabanın en çirkin adamıydım; bu yüzden seçmişti beni belki de.
"İçki?" diye sordum.
"Tabii, neden olmasın?"
Kayda değer fazla bir şey yoktu konuşmalarımızda. Öyle bir havası vardı Cass'ın. Beni seçmişti, o kadar basitti onun için. Rahattı. İçkiyi seviyor, fazlaca içiyordu. Yaşı tutmadığı halde bara girmeyi başarmıştı. Sahte bir kimliği vardı belki de, bilmiyorum. Her neyse, her tuvaletten dönüp yanıma oturduğunda erkeklik gururum kabarıyordu. Sadece kasabanın değil, ömrümde gördüğüm en güzel kadınlardan biriydi. Kolumu beline dolayıp öptüm onu.
"Güzel buluyor musun beni?" diye sordu.
"Evet, ama başka bir şey var sende...görünümünle ilgili değil."
"İnsanlar beni güzel olmakla suçluyorlar, gerçekten güzel miyim sence?"
"Güzel sözcüğü yeterli değil."
Cass elini çantasına soktu. Mendilini alacağını sandım. Uzun bir saç iğnesi çıkardı. Davranmama fırsat tanımadan iğneyi yandan burnuna geçirdi, burun deliğinin hemen üstünden. Korku ile karışık bir bulantı hissettim. Bana bakıp güldü.
"Hala güzel buluyormusun beni?"
İğneyi çekip mendilimi kanayan burnuna tuttum. Barmen ve çevredekiler yediği haltı görmüşlerdi. Barmen yanımıza geldi.
"Bana bak," dedi Cass'a, "bir daha sapıtırsan kendini dışarda bulursun. senin oyunlarına ihtiyacımız yok!"
"Siktir git,lan!" dedi Cass.
"Ona hakim ol," dedi barmen bana.
"Sorun yok," dedim.
"Burun benim, ne istersem yaparım burnuma," dedi Cass.
"Yapma," dedim. "Canım yandı."
"Ben burnuma iğne sokunca senin canın mı yanıyor?"
"Evet. Gerçekten."
"Peki, bir daha yapmam. Neşelen biraz."
Öptü beni gülerek. Bir eliyle de mendili burnuna bastırıyordu. Bar kapanınca kaldığım eve gittik. Bira içip sohbet ettik. Sıcak ve sevecen olduğunu işte o zaman sezmeye başladım. Farkında olmaksızın sunuyordu kendini. Yine de bazen vahşi, tutarsız bir tavır takınıyordu. Schitzi. Harikulade, ruhani, kutsal bir Schitzi'ydi. Deyyusun biri günün birinde sonsuza dek mahvedecekti onu. Ben olmam inşallah, diye geçirdim içimden.
Yatağa girdik. Işığı söndürdükten sonra, "Şimdi mi istersin, yoksa sabah mı ?" diye sordu.
"Sabah," dedim ve sırtımı döndüm.
Sabah kalkıp kahve yaptım, yatağa getirdim.
Güldü. "Geceyi pas geçen ilk erkeksin," dedi.
"Boş ver," dedim. "Hiç olmasa da olur."
"Hayır," dedi. "İstiyorum. Bekle, biraz tazeleneyim."
Banyoya girdi Cass. Kısa bir süre sonra döndüğünde soluğumu kesti; uzun siyah saçları, ağzı, gözleri, her yeri pırıl pırıldı...Rahat bir tavırla sergiledi vücudunu, iyi bir şeyi sergiler gibi. Yatağa girdi.
"Hadi gel, sevgilim."
Yanına uzandım.
Kendini vererek ama telaşsız öpüşüyordu. Ellerimi teninde, saçlarında gezdirdim. Birleştik. Sıcak ve dardı. Sevişmeyi uzatmak için ağır bir tempo tutturdum. Gözlerimin içine bakıyordu.
"Adın ne?" diye sordum.
"Ne fark eder?" dedi.
Güldüm ve devam ettim. Giyindikten sonra onu arabamla barın kapısına bıraktım, ama zordu onu unutmak. işsizdim o sıralar, öğlen ikide uyandım, sonra kalkıp gazeteyi okudum. Elinde kocaman bir incir yaprağı ile geldiğinde küvete gömülmüştüm.
"Biliyordum küvette olacağını," dedi, "bu yüzden şeyini örtmen için incir yaprağı getirdim sana."
Yaprağı suyun üstüne bıraktı.
"Nereden bildin küvette olacağımı?"
"Ben bilirim."
Her gün ben küvetteyken geliyordu. Değişik saatlerde banyo yapmama rağmen. Yaprağı da unutmuyordu. Sonra sevişiyorduk.
Birkaç kez telefon etti. Bir gece sarhoşluktan ve çevreye rahatsızlık vermekten tutuklandı, kefaletini ödeyip onu çıkarmak zorunda kaldım.
"Orospu çocukları," dedi "birkaç içki ısmarladıkları için donuna girebileceklerini sanıyorlar."
"Sana içki ısmarlamalarına izin verdiğin an başına belayı sarıyorsun."
"Sadece vücudumla değil, benimle de ilgilendiklerini sanıyorum.
"Ben seninle ve vücudunla ilgileniyorum. Vücudunu aşıp seni keşfedecek erkeklerin sayısının çok olduğunu sanmıyorum ama."
Altı ay uzak kaldım kentten, eyalet eyalet dolaşıp aylaklık ettikten sonra döndüm. Gitmeden önce Cass'la tartışmıştık gerçi, ama ayaklarım karıncalanmaya başlamıştı zaten, hem döndüğümde onu bulamayacağımdan emindim. Batı Yakası'na girip bir içki söyledim, yarım saat sonra içeri girip yanıma oturdu.
"Döndün demek, it?"
Bir içki söyledim ona. Boynuna kadar kapalı bir elbise vardı üstünde. Böyle giyindiğine tanık olmamıştım daha önce. Gözlerinin altına başları camdan iki toplu iğne saplamıştı. Sadece başları görünüyordu toplu iğnelerin.
"Allah seni kahretsin!" dedim, "Hala güzelliğine zarar vermeye çalışıyorsun."
"Yok canım, moda bu," dedi.
"Delisin."
"Özledim seni," dedi.
"Başkası var mı?"
"Hayır, sadece sen. Çalışıyorum ama. Ücretim on dolar. Sana bedava."
"Çıkar şu toplu iğneleri."
"Hayır, çok moda."
"Üzüyorsun beni."
"Emin misin?"
"Lanet olsun, eminim."
Toplu iğneleri gözlerinin altından yavaşça çekip çantasına soktu.
"Güzelliğinle neden uğraşıyorsun? Kabullensene?"
"Başka bir şey gördükleri yok da ondan. Bir bok değil güzellik. Uçar gider. Çirkin olduğun için talihlisin. Biri seninle ilgilendiğinde başka bir şey için olmadığını biliyorsun."
"Pekala," dedim. "Talihliyim."
"Çirkin olduğunu ima etmek istemedim. Başkaları için çirkin olabilirsin. Harikulade bir yüzün var aslında."
"Teşekkür ederim."
Birer içki daha içtik.
"Neler yapıyorsun?" diye sordu.
"Hiç. Bir bok yapmak gelmiyor içimden. İstek duymuyorum."
"Ben de. Kadın olsaydın kendini satardın."
"Bir sürü yabancı ile o denli yakın ilişki içinde olmak istemezdim. Yılardım."
"Haklısın. Yıldırıcı, her şey çok yıldırıcı."
Birlikte çıktık bardan. Sokakta yanımızdan geçenler Cass'a bakıyorlardı. Hala çok güzeldi, her zamankinden daha güzel belki de.
Evime gittik. Bir şişe şarap açıp sohbet ettik. O anlattı ben dinledim, sonra ben anlattım. Akıcı ve rahat bir sohbet. Kendi sırlarımızı yaratıyorduk. İyi bir sır yakaladığımızda o eşsiz gülümseme beliriyordu yüzünde. Sadece o gülebilirdi öyle. Alev coşkusu. Konuşurken zaman zaman birbirimize sokulup gülüşüyorduk. O gece arzulanıp yatağa girdik. Elbisesini çıkardığında boynundaki o korkunç yarayı gördüm. Geniş ve uzundu.
"Allah senin belanı versin kadın!" diye bağırdım yataktan. "Allah canını alsın, ne yaptın?"
"Bir gece kırık şişe ile denedim. Beni beğenmiyor musun artık? Beni güzel bulmuyor musun?"
Yatağa çekip öptüm onu. Beni ittikten sonra güldü. "Bazı müşteriler on doları verdikten sonra yarayı görüp vazgeçiyorlar. Onluk ben de kalıyor. Matrak değil mi?"
"Evet,çok matrak," dedim, "gülmekten kırılacağım... Cass, deli kancık, seviyorum seni...kendine zarar vermekten vazgeç; hayatımda senin kadar hayat dolu bir kadın tanımadım."
Yine öpüştük. Sessizce ağlıyordu. Gözyaşlarını duydum. Siyah saçları ölüm bayrağı gibi yayılmıştı yatağa. Ağır, duygulu, güzel bir sevişme tutturduk.
Sabah Cass kalkıp kahvaltı hazırladı. Huzurlu, mutlu görünüyordu. Bir şarkı mırıldandı. Yatakta kalıp onu seyrettim. Sonra gelip beni sarstı. "Kalk artık, domuz! Yüzüne ve çüküne soğuk su serp, sonra da kahvaltıya gel."
Sahile götürdüm onu o gün. Yaz henüz yeni başlamıştı, hafta sonuydu, tenhaydı sahil. Harikuladeydi. Berduşlar paçavraları ile kuma uzanmışlardı. Bazıları taş banklara oturmuş şişeyi paylaşıyorlardı. Martılar telaşsız ve aptal uçuşlarındaydılar. Yetmişlik-seksenlik karılar kocaları öldükten sonra kendilerine kalacak evleri satıp satmamayı tartışıyorlardı. Her şeye rağmen huzur vardı havada. Denize doğru yürüdük. Çok az konuşarak. Mutluyduk birlikte. İki sandviç, biraz cips ve içecek bir şeyler aldım. Kuma uzanıp atıştırdık. Birbirimize sarılıp uyuduk bir süre. Sevişmekten bile güzeldi sanki. Gerilimsiz bir birlikte akış. Uyandıktan bir süre sonra eve döndük. Yemek pişirdim. Yemekten sonra birlikte oturmayı teklif ettim. Bir şey söylemeden uzun uzun baktı bana. Sonra yumuşak bir sesle "Olmaz," dedi. Onu bara bıraktım, çıkmadan önce eline bir içki tutuşturdum. Bir ambalaj fabrikasında iş buldum.Hafta öyle geçti. Dışarı çıkamayacak kadar yorgun oluyordum, ama Cuma gecesi Batı Yakası'na gittim. Oturup Cass'ı bekledim. saatler geçti. Barmen yanıma geldiğinde sarhoş olmak üzereydim. "Kız arkadaşın için üzüldüm," dedi.
"Neden?"
"Özür dilerim. Haberin yok mu?"
"İntihar. Dün gömdüler."
"Gömdüler mi?" Her an kapıdan girecekmiş gibi bir his vardı içimde. İnanamıyordum.
"Kızkardeşleri kaldırdı cenazesini."
"Nasıl?"
"Gırtlağını kesmiş."
"Anlıyorum. İçkimi tazele."
Kapanış saatine kadar içtim. Cass. Beş kızkardeşinin en güzeli. Kasabanın en güzel kızı. Arabayı eve sürerken düşünüyordum. "Hayır," dediğinde üstelemeliydim. istemişti beni, şüphe yoktu. Tembel, ilgisiz, bencilce davranmıştım. İkimizin de ölümünü haketmiştim. Köpeğin tekiydim. Hayır, köpeklerin ne günahı vardı? Evde bir şişe şarap buldum, içtim. Cass, kasaanın en güzel kızı yirmisinde öldü.
Dışarda götün teki klaksonuna basıp duruyordu. Israrla. Şişeyi fırlatıp avazım çıktığı kadar bağırdım. "ALLAHIN CEZASI OROSPU ÇOCUĞU! KES ARTIK!"
Gece üstüme üstüme geliyordu ve yapabileceğim hiç bir şey yoktu.
Charles Bukowski
16 Mart 2009 Pazartesi
Suç Bende
Her şeyden bunalıp sıkılırken
Dayandım sana sarıldım
Şimdi görmez oldu gözlerim
Dokunamazlarki ellerim
Söylenen anlamsız sözlere boyun eğen oldum ben ki
15 Mart 2009 Pazar
A201
15:06 Ciğerlerim metal plakalar arasına sıkışmış gibi. Nefes almakta zorlanıyorum. Nefes alma sıklığımı biraz arttırınca kalbim koşmaya başlıyor. 24 dakika sonra sınavı bitmiş olmalı.
15:11 Aklımdan geçenler ders notlarımın arasına sığmayacak kadar çoğaldı. Dinleyemiyorum bobin falan.
15:14 Bir bilgi yarışmasında verdiği cevabın onaylanmasını bekleyen yarışmacı gibiyim. Diğerleri televizyon başında en az benim kadar gergin ve heyecanlı ama burada reklam araları yok.
15:17 Kalbim ağzıma geldi ama sen değildin. Derin nefes, sakin ol, derin nefes…
15:20 Zamana göre integralim alınıyor, daha ufalanıyorum, daha parçalanıyorum, daha küçülüyorum…
15:22 Bileğimi kilitliyor beynim. Utanıyorum nedense. Yazmamam lazım gibi ama durmuyor. Sızlamasına rağmen yazıyor.
15:24 Son altı dakika…
15:26 Ara… Sigara…
15:40 Sigara sakinledi biraz. Orda sınavlar nasıl oluyor , bir bilgim yok. Belki üç saattir. Belki sınav sonrası muhabbeti yapılıyordur sigara eşliğinde. İyimser olmaya çalıştıkça kalbim hızlanıyor “acaba bir dakika sonra mı?” diye…
15:48 Sekiz dakika daha geçti, telefonum hâlâ suskun…
15:50 Ben mi arasam acaba? Ne yazsam? Cevap gelmezse, yine yıkılırım sanki… Sanki ne kelime? Fazla bir önceki cümleye. Seni ilk arayıp, tek konuştuğumuzdan sonraki gibi bir üzüntü bekliyor sanki… Birazcık daha bekle, derse konsantre ol. Muhtemelen o beni düşünmüyor, unuttu!
15:57 Kırılma…
15:58 Gurur vs Sen! Korku vs Sen! Utanma vs Sen! Ne yapacağını bilemeyen ben!
16:00 Senden istediğim tek şey, az önce geçip biten iki dakika kadar süre…
16:02 İnternette selam vermekten daha zor. Telefonum çantamın üzerinde, izliyorum.
16:03 Belki hiç hatırlamadı…
16:04 Zaman durdu, akmıyor.
16:05 Ders bitmeden ben mesaj atmalıyım.
16:06 Sen, sen, sen! Evet, sen kazandın! Gururum, korkum, utanmam değil sen! Ben buradayım demeliyim, demeli miyim?
16:07 Mesaj göndericem ama ne? Hangi duygumu yansıtmalı? Ne demeliyim?
16:09 Gönderdim, sanki çok yapmacık oldu… Kalbim dışarı fırlayacak.
16:11 İletildi, cevap yok. Her zamanki gibi…
16:13 Yine bir kırılma…
16:16 Hoca! Yeter…
16:17 N’apmalı? N’apmalı? Ders bitsin, çıkmak istiyorum A201’den! Sert bir şey içsem iyi gelicek!
16:20 Midem ağrıyor. Ben aramalıyım…
16:21 Belki sınavları üç saattir…
16:23 Daraldım bugün gene…
16:25 Kalbim nasıl atıyor, hissedemiyorum…
16:28 …
16:29 Acıyor ya cidden!
16:31 Geç zaman!
16:32 Bacağım titredi! Telefon sandım, aldandım…
16:35 Ders biter…
13.03.’09 A201
24 Şubat 2009 Salı
Matta: 6; 22, 23
2 Şubat 2009 Pazartesi
02.01.2009
çünkü anlatacak bir şeyim kalmadı!!
beynimi sarhoş eden klavye tıkırltıları
artık bir sinek vızıltısı kadar değersiz
ahh nerde sigaram?
nerde biram?
nerde ben?
içtenliğimi, samimiyetimi kaybetmiş gibi hissediorm..
neden hala ayaktayım?
neden hala hayattayım?
yarın neler olacağına dair merakım eskisi gibi canlı mı?
yoksa
yoksa ne?
bir iki satır daha mı yazacaksın insanları kendine acındırmak için...
bir iki satır daha mı yazacaksın diğerlerinden fazla olan direncini insanlara kanıtlamak için...
bir iki satır daha mı yazacaksın diğerlerinden daha güçlü olduğunu ispatlamak için...
bir iki satır daha mı yazacaksın
bir iki satır daha mı
11 Ocak 2009 Pazar
Ateşten Gömlek - Sagopa Kajmer
benim bir sırrım var açıklanmayacak kadar sır
bundan çıkar hır
patlamalar vuku bulur dert kahır
sırdan geçen dilim olsa
hale der diken bilmez bilen radaan olur ben ve diken
ya sölersem kim anlar
söylemezsem bağlar gamlardan ağlar
bu yıpranışla dağılır bütün
doymaz sago yakar tütün
içindeyim oyunun büsbütün
hayatıma musallat oldu şöhret ün
karıştı yarının bitti dün tedirgin bugün
topla çıkar nedir sonuç
her kıyasla dilime değer
bıçağa ait keskin uç
kimdir suçlu kimde suç
öylesine ki kibirli ki biber
yakmadan bırakmaz rahat
yarası ağır dilimin bulamıyorum kapatacak bant
üzerime gelin bakın dinamit bağlı gövdeme
yaklaşanı uçururum uçurtma misali pimden iplerle
fesatlar kapıma vardılar ellerinde güllerle
işlerine gelmediğinde saldırdılar aynı güllerin dikenleriyle
vurdular siyah güllelerle
nakaratx2
giy ateşten gömlekleri bir bir yansın üzerin
ve dahi kır topraktan çömlekleri zaten tedirgin halim
bir benim bir bendim ve bir kendim ortadayım
bitmez derdim bu hal beni yer bitirir bildim
aklıma gelen başıma geldi başım yarıldı aşım soğudu
yine iştahsızlık yerinde oyuncak etti açlığımı
artık kar topu oynamak istemiyorum ellerim dondu
türlü saklambaç oyunlarından gözlerim yoruldu
nerdesiniz güven abideleri cesaret haylazları
gösterin bana 62 den tavşan yapan hokkabazları
belirleyin karşımda durabilecek tüm küfürbazları
demirden mızraplarla kırdım sazları
deştim böğrümden kıyamadığım hazları
verin bana yazları
ilahi merhamet sarayı ya hannan?
sensin rana- sensin- mana- sensin rahman -sensin canan
ruhum işgalden kurtulmaz vatan
infilak eder alev ateş volkan
hislerim kırıklar
püskürüyor üzerime lav
kıvırcım korlar
elindeki bir avuç su ile sönmez bu yangınlar
ben bir sırra sahibim hayat uykusuna yatmış
ben çok dosta sahiptim güvensizlik içine batmış
şahit oldum birileri mutluluğu para ile kapmış.
nakaratx2
giy ateşten gömlekleri bir bir yansın üzerin
ve dahi kır topraktan çömlekleri zaten tedirgin halim
bir benim bir bendim ve bir kendim ortadayım
bitmez derdim bu hal beni yer bitirir bildim
"ateşten gömlekler,
topraktan çömlekler,
ne maymundan geldin,
ne de seni getirdi leylekler,
sago ya kulak ver!...
iki sıfır sıfır sekiz
elveda eder..."